Na zakończenie kalendarzowego lata, korzystając z pięknej pogody, uczniowie klasy szóstej razem z nauczycielką języka polskiego wybrali się w czwartek 22 września br. do Czarnolasu.
Na wstępie kilka historycznych informacji o tym niezwykłym miejscu.
Pod koniec XV w. Czarnolas przeszedł w ręce rodziny Kochanowskich. W 1559 roku połowę wsi odziedziczył w spadku po rodzicach Jan Kochanowski i osiedlił się tam na stałe około roku 1571. W 1761 roku Czarnolas wykupił Jan Jabłonowski. Staraniem rodziny Jabłonowskich w połowie XIX w. rozpoczęto w Czarnolesie gromadzenie pamiątek po Janie Kochanowskim.
Jabłonowscy byli fundatorami dworku w stylu klasycystycznym zbudowanego ok. 1870 roku, w którym to po przebudowie w latach 1979-1980 mieści się odtąd Muzeum Jana Kochanowskiego. Byli też fundatorami neogotyckiej kaplicy (1826-1846) wzniesionej w miejscu gdzie według tradycji znajdować się miał dwór Jana Kochanowskiego. Dwór otacza piękny park założony przez znanego ogrodnika J. Sichego. Drzewostan parku stanowią głównie drzewa liściaste w tym 400 letni dąb – pomnik przyrody. W miejscu słynnej lipy pod którą według tradycji siadywał i pisał Jan Kochanowski stoi XIX-wieczny, kamienny obelisk z symbolicznym sarkofagiem Urszulki, córki poety oraz popiersiem Piotra Kochanowskiego, bratanka Jana. W muzeum przechowywane się nieliczne, zachowane po Kochanowskim pamiątki: żelazne, zdobione rozetami i kratownicą renesansowe drzwi pochodzące prawdopodobnie ze skarbczyka oraz fotel kryty złoconym kurdybanem i zwieńczony barokową dekoracją z herbem Kochanowskich – Korwin.
Muzeum posiada ponadto bogaty zbiór starodruków, rękopisów i fotokopii pierwodruków utworów Kochanowskiego, militariów z XVI w. oraz rzeźb i obrazów z XIX i XX w.
Kolekcji pamiątek po Janie Kochanowskim dopełnia kolekcja mebli i przedmiotów codziennego użytku z epoki renesansu: skrzynie, krzesła, fotele, sekretarzyki, stoły, dzbany, świeczniki, klepsydra, zegar, kałamarz itp.
Już po przekroczeniu bramy zdaliśmy sobie sprawę z tego w jak wyjątkowym miejscu się znaleźliśmy. Aleją główną, prowadzącą przez park pełen buków i dębów, doszliśmy do Muzeum. Pani przewodnik oprowadziła nas po kolejnych salach i opowiadała o życiu i twórczości Mistrza Jana. Z zaciekawieniem poznawaliśmy kolejne etaty z życia czarnoleskiego poety. Po obejrzeniu ekspozycji zgromadzonych w sześciu salach Muzeum, przeszliśmy do kaplicy, która jest usytuowana na fundamentach dawnego domu poety . Została ufundowana przez Magdalenę Lubomirską. W tejże kaplicy spoczywają właściciele oraz założyciele dworku czyli Państwo Jabłonowscy. Obecnie w odrestaurowanej już Kaplicy znajduje się wystawa „Mały Wawel” która obrazuje dworski epizod życia Jana Kochanowskiego .
Naprzeciwko wejścia do kaplicy znajduje się mały pomnik, na nim popiersie poety, a pod pomnikiem mała symboliczna trumienka z napisem Urszula. Po wyjściu z kaplicy pobiegliśmy na kamień, który według legendy ma magiczną moc. Każdy, kto na nim usiądzie, będzie miał zdolności literackie i poetyckie…
Potem jeszcze krótki spacer alejkami rozległego parku i powrót do szkolnych obowiązków.
